Ciało
Ciało bardzo często wie coś wcześniej niż słowa. Reaguje napięciem, oddechem, postawą, ruchem, gestem czy sposobem zajmowania przestrzeni.
W głowie? W relacjach? W ciele, które od miesięcy jest napięte? A może po prostu w poczuciu, że coś w życiu przestało być „Twoje”, choć z zewnątrz wszystko wygląda całkiem dobrze.
Nie lubię myśleć o człowieku jak o zbiorze oddzielnych części. Psychika nie istnieje bez ciała. Ciało nie jest tylko opakowaniem dla emocji. A pytania o sens, wartości i kierunek również są częścią naszego doświadczenia.
Dlatego w swojej pracy patrzę na człowieka całościowo.


Znaczenie uzyskuje jedna z tych części nie wtedy, kiedy patrzymy na nią osobno, lecz wtedy, gdy próbujemy zobaczyć ją w kontekście całego człowieka.
Psychika, ciało i duchowość nie są dla mnie trzema osobnymi szufladami. Wzajemnie na siebie wpływają i razem tworzą doświadczenie konkretnej osoby.
Psychoterapia może więc obejmować rozmowę o emocjach, relacjach i historii życia, ale również uważność na ciało, ruch, potrzeby, wartości, znaczenia i pytania, które nie zawsze dają się zamknąć w jednym zdaniu.
Ciało bardzo często wie coś wcześniej niż słowa. Reaguje napięciem, oddechem, postawą, ruchem, gestem czy sposobem zajmowania przestrzeni.
Emocje, myśli, potrzeby, wspomnienia, schematy i doświadczenia relacyjne wpływają na to, jak rozumiemy siebie i świat.
Duchowość rozumiem szeroko — jako pytania o wartości, sens, nadzieję, kierunek i to, co dla konkretnej osoby jest ważne. Jeśli pojawia się wiara, również może mieć swoje miejsce w terapii.
Te dwa pojęcia są mi bliskie, ale nie oznaczają dla mnie tego samego.
Psychoterapia integracyjna odnosi się do procesu, w którym różne części doświadczenia człowieka mogą być stopniowo lepiej rozpoznawane, rozumiane i integrowane.
Emocje, myśli, ciało, relacje, historia życia, potrzeby i wartości nie muszą pozostawać od siebie oddzielone. Celem jest większa wewnętrzna spójność i możliwość pełniejszego kontaktu ze sobą.
Psychoterapia integratywna odnosi się natomiast do sposobu budowania pracy terapeutycznej poprzez korzystanie z wiedzy i koncepcji różnych nurtów psychoterapii.
Nie chodzi o przypadkowe dobieranie technik, ale o takie korzystanie z różnych perspektyw, aby sposób pracy był spójny i możliwie dobrze dopasowany do konkretnej osoby, jej trudności i potrzeb.
Jako wiodący nurt mojej pracy terapeutycznej wybrałam nurt integracyjny, ponieważ bliska jest mi idea integrowania różnych aspektów doświadczenia człowieka.
Jednocześnie korzystam z wiedzy różnych podejść psychoterapeutycznych, dobierając sposób pracy do konkretnej osoby — nie odwrotnie.
Nie wszystko, co przeżywamy, od razu daje się ubrać w słowa.
Dlatego oprócz rozmowy mogę zapraszać do zauważenia tego, co dzieje się w ciele, do pracy z obrazem, metaforą, wyobraźnią, ruchem czy twórczą ekspresją.
Nie oznacza to, że podczas każdej sesji trzeba coś robić, rysować albo się poruszać. Sposób pracy zależy od osoby, sytuacji i tego, co w danym momencie jest potrzebne.
Szczególnie bliska jest mi psychoterapia tańcem i ruchem DMT/DMP, w której nadal się szkolę.
Psychoterapia tańcem i ruchem nie jest nauką tańca. Nie trzeba znać kroków ani posiadać umiejętności tanecznych.
Praca może oznaczać zauważenie oddechu, napięcia, pozycji ciała, niewielkiego gestu, prostego ruchu, a czasem nawet bezruchu.
Możesz przyjść z konkretnym problemem, ale również z poczuciem, że od jakiegoś czasu coś w Twoim życiu przestało być w porządku.
Niepokój, zamartwianie się, ataki paniki, napięcie w ciele i ciągła gotowość na coś złego.
Smutek, brak energii, wycofanie, poczucie bezsensu i utrata motywacji.
Powtarzające się konflikty, trudności w stawianiu granic, zaufaniu i tworzeniu bezpiecznych więzi.
Kiedy trudno rozpoznać, nazwać albo wyrazić to, co czujesz i czego potrzebujesz.
Napięcia i dolegliwości, które mogą wiązać się ze stresem, przeciążeniem i przeżywanymi emocjami.
Konsekwencje dorastania w rodzinie z uzależnieniem, przemocą, zaniedbaniem lub innymi przewlekłymi trudnościami.
Strata, rozstanie, trudna decyzja, nowy etap życia albo moment, w którym dawne sposoby radzenia sobie przestają wystarczać.
Kiedy z pozoru wszystko działa, a jednak trudno odnaleźć siebie, własny kierunek albo poczucie spójności.
Nie zawsze trzeba od razu wiedzieć, co jest nie tak.
Czasem wystarczy wiedzieć, że nie chce się już dłużej być w tym samym miejscu.Pierwsze spotkania mają charakter konsultacyjny. To czas, w którym możemy przyjrzeć się temu, z czym przychodzisz, czego potrzebujesz i czy psychoterapia będzie odpowiednią formą pomocy.
Nie musisz przygotowywać historii życia ani wiedzieć, od którego zdania zacząć.

Czasem potrzebujemy zatrzymania, poznawania siebie, ruchu, twórczości albo po prostu innej formy spotkania.
Zobacz, jak jeszcze możemy się spoTKAĆ →Jeśli rozważasz psychoterapię w Warszawie lub online, poniżej znajdziesz odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące procesu terapii, konsultacji psychoterapeutycznej, kontraktu terapeutycznego oraz metod pracy, takich jak psychoterapia integracyjna i psychoterapia tańcem i ruchem DMT/DMP.
kliknij pytanie ↓Psychoterapia jest formą profesjonalnej pomocy opartej na relacji terapeutycznej. Jej celem może być złagodzenie lub usunięcie objawów, które utrudniają codzienne funkcjonowanie, a także lepsze zrozumienie siebie, swoich emocji, relacji i doświadczeń.
Psychoterapia może wspierać poprawę jakości życia, budowanie trwalszych relacji, przeżywanie emocji oraz rozumienie sygnałów płynących z ciała. Może być indywidualna, grupowa, partnerska lub rodzinna. Prowadzi się ją z osobami dorosłymi, dziećmi i młodzieżą, w różnych nurtach i podejściach terapeutycznych.
Proces psychoterapii może być krótkoterminowy, średnioterminowy lub długoterminowy. Najczęściej sesje odbywają się raz w tygodniu i trwają około 50 minut. Częstotliwość spotkań ustalana jest indywidualnie, w zależności od potrzeb osoby rozpoczynającej terapię.
Dla mnie psychoterapia opiera się na spoTKANIU – tu i teraz, człowiek z człowiekiem. W procesie psychoterapii jesteśmy razem w relacji terapeutycznej, aby odnajdywać to, co dotychczas było nienazwane, nieprzeżyte lub niedostępne.
Prowadzę psychoterapię indywidualną osób dorosłych w Warszawie oraz online, w podejściu integracyjnym, z możliwością uwzględnienia pracy z ciałem, tańcem i ruchem DMT/DMP. Sesja trwa 50 minut.
Konsultacja psychoterapeutyczna to pierwsze spotkania, których celem jest poznanie sytuacji osoby zgłaszającej się po pomoc, omówienie trudności oraz ustalenie możliwego kierunku pracy terapeutycznej.
Konsultacja psychoterapeutyczna różni się od konsultacji psychiatrycznej. Psychoterapeuta nie zawsze stawia diagnozę kliniczną w rozumieniu klasyfikacji ICD-11 lub DSM-5, choć może korzystać z wiedzy diagnostycznej, aby lepiej rozumieć sytuację pacjenta lub klienta i dostosować sposób pracy.
Zwykle konsultacje obejmują kilka spotkań, najczęściej od 3 do 5. Jest to czas na wspólne zastanowienie się, czy rozpoczęcie psychoterapii będzie odpowiednią formą pomocy oraz czy możliwe jest wejście w regularny proces terapeutyczny.
Kontrakt psychoterapeutyczny to porozumienie między psychoterapeutą a pacjentem lub klientem. Określa zasady, cele i warunki współpracy podczas psychoterapii, między innymi częstotliwość spotkań, czas trwania sesji, płatności, odwoływanie wizyt oraz ramy kontaktu poza sesjami.
Kontrakt pomaga stworzyć bezpieczne i przewidywalne warunki pracy terapeutycznej. Dzięki temu osoba rozpoczynająca psychoterapię wie, czego może się spodziewać i jakie zasady obowiązują w procesie.
Określenie osoby korzystającej z psychoterapii zależy od nurtu, metody pracy oraz sposobu rozumienia procesu terapeutycznego. W niektórych podejściach częściej używa się słowa „pacjent”, szczególnie gdy psychoterapia rozumiana jest jako proces leczenia. W innych częściej pojawia się określenie „klient”, podkreślające partnerski charakter relacji terapeutycznej.
Oba określenia są obecne w psychoterapii i mogą być używane z szacunkiem wobec osoby będącej w procesie. Najważniejsze jest nie samo słowo, ale jakość relacji terapeutycznej, bezpieczeństwo i wspólne rozumienie celu pracy.
Superwizja to regularna konsultacja pracy psychoterapeutycznej z doświadczonym specjalistą. Jej celem jest troska o jakość, bezpieczeństwo i etyczność procesu psychoterapii.
Superwizor to doświadczony, odpowiednio przygotowany psychoterapeuta, który pomaga przyglądać się procesowi terapeutycznemu z szerszej perspektywy. Superwizja może wspierać rozumienie trudności pacjenta lub klienta, monitorowanie relacji terapeutycznej oraz dbanie o profesjonalne standardy pracy.
Psychoterapeuta nie zawsze dzieli się szczegółami dotyczącymi własnego życia, ale na pytanie o korzystanie z superwizji, szkolenia i kwalifikacje powinien udzielić jasnej odpowiedzi.
Wiele szkół psychoterapii wymaga od przyszłych psychoterapeutów odbycia własnej psychoterapii lub innej formy pracy własnej. Nie wszystkie szkoły mają jednak takie same wymagania. Część programów szkoleniowych obejmuje także treningi interpersonalne lub doświadczenia typu self-experience.
Uważam, że własna psychoterapia jest ważnym doświadczeniem dla psychoterapeuty. Pozwala lepiej rozumieć, czym jest bycie w procesie terapeutycznym po drugiej stronie relacji, rozwija uważność, empatię i pomaga porządkować własne przeżycia tak, aby nie wpływały one nieświadomie na pracę z pacjentem lub klientem.
W podejściu integracyjnym szczególnie ważna jest spójność i integracja różnych aspektów doświadczenia. Zintegrowany psychoterapeuta może uważniej towarzyszyć drugiej osobie w jej własnym procesie integracji.
Psychoterapia integracyjna zakłada dążenie do większej spójności wewnętrznej poprzez łączenie różnych aspektów doświadczenia: emocji, myśli, doznań z ciała, relacji i historii życia. Jej podstawą jest korzystanie z różnych koncepcji psychologicznych w taki sposób, aby jak najlepiej rozumieć osobę i jej proces zmiany.
Podejście integracyjne oznacza elastyczne dopasowanie sposobu pracy do indywidualnych potrzeb, trudności i możliwości osoby korzystającej z terapii. Może obejmować elementy różnych nurtów, między innymi psychodynamicznego, poznawczo-behawioralnego, terapii schematów, Gestalt, systemowego czy pracy z ciałem.
Psychoterapia integracyjna w Warszawie lub online może być pomocna dla osób, które doświadczają lęku, obniżonego nastroju, trudności w relacjach, napięcia, kryzysu, poczucia zagubienia lub chcą lepiej zrozumieć siebie.
Psychoterapia tańcem i ruchem, określana także jako Dance Movement Therapy/Psychotherapy – DMT/DMP, jest formą terapii, która wykorzystuje ruch, ciało i ekspresję jako ważne narzędzia poznawania siebie i przeżywania emocji.
DMT/DMP opiera się na założeniu, że ciało i psychika są ze sobą powiązane. To, co przeżywamy emocjonalnie, często znajduje wyraz w napięciu, postawie, oddechu, sposobie poruszania się lub kontakcie z własnym ciałem. Praca z ruchem może pomagać w lepszym rozpoznawaniu emocji, potrzeb i granic.
Psychoterapia tańcem i ruchem nie polega na nauce kroków tanecznych. Terapeuta nie ocenia sposobu poruszania się ani nie wymaga umiejętności tanecznych. Ważne jest doświadczenie, ekspresja i znaczenie ruchu w relacji terapeutycznej.
Połączenie psychoterapii mówionej z pracą poprzez ciało może wspierać integrację psychiki i ciała, szczególnie wtedy, gdy trudno jest opisać słowami własne przeżycia.
Tak. Psychoterapia tańcem i ruchem DMT/DMP może być dostępna także dla osób z ograniczeniami ruchowymi, wadami postawy, bólem somatycznym lub trudnością w swobodnym poruszaniu się. W razie wątpliwości warto skonsultować się również z lekarzem lub fizjoterapeutą.
W tej formie psychoterapii nie trzeba umieć tańczyć. Praca może odbywać się bez muzyki, w bardzo prostym ruchu, czasem nawet w bezruchu lub poprzez obserwację doznań z ciała. Każdy, nawet najmniejszy ruch, może mieć znaczenie dla procesu terapeutycznego.
Psychoterapia oparta na cielesności może wspierać osoby, które chcą lepiej poznać swoje ciało, rozumieć napięcia, pracować z akceptacją ograniczeń lub doświadczać emocji, które trudno wyrazić słowami.
Lęk, wstyd i niepewność przed pierwszą wizytą u psychoterapeuty są bardzo częste. Wiele osób zastanawia się, czy zostanie ocenionych, czy będzie umiało mówić o sobie, czy ich trudności są „wystarczająco poważne” albo czy psychoterapia rzeczywiście może pomóc.
Decyzja o rozpoczęciu psychoterapii może być wyrazem troski o siebie, odwagi i gotowości do przyjrzenia się temu, co trudne. Nie trzeba mieć gotowych odpowiedzi ani umieć od razu opowiedzieć wszystkiego. Pierwsze spotkania służą temu, aby spokojnie zobaczyć, z czym przychodzisz i jakiej pomocy potrzebujesz.
Jako psychoterapeutka towarzyszę osobom dorosłym w procesie rozumienia siebie, swoich emocji, relacji i doświadczeń. W psychoterapii spotyka się ze mną wartościowy człowiek, który mierzy się z trudnościami i szuka dla siebie pomocy.
Tak, możliwa jest psychoterapia online. Taka forma spotkań może być pomocna dla osób, które mieszkają poza Warszawą, często podróżują, mają ograniczoną możliwość dojazdu do gabinetu albo czują, że w danym momencie łatwiej jest im rozpocząć terapię zdalnie.
Podczas konsultacji psychoterapeutycznej można omówić, czy psychoterapia online będzie odpowiednią formą pracy w danej sytuacji. W niektórych przypadkach korzystniejsza może być terapia stacjonarna, szczególnie jeśli ważna jest praca z ciałem, ruchem i bezpośrednim doświadczeniem relacji terapeutycznej.
Psychoterapia stacjonarna odbywa się w Warszawie, na Pradze-Południe, w okolicy Gocławia. Dokładne informacje dotyczące adresu, kontaktu i możliwości umówienia konsultacji znajdują się na stronie kontaktowej.
Osoby szukające psychoterapii w Warszawie mogą skorzystać z konsultacji psychoterapeutycznej, aby omówić swoje potrzeby, oczekiwania i możliwy sposób pracy.
Jeśli chcesz umówić konsultację psychoterapeutyczną lub dowiedzieć się więcej o psychoterapii integracyjnej, DMT/DMP albo terapii online, możesz skontaktować się ze mną przez formularz kontaktowy, telefonicznie lub mailowo.