Tu obserwuję.
Tu piszę.
Tu rozmyślam.
Zawsze lubiłam obserwować ludzi, ich codzienne sprawy i zastanawiać się nad tym, co dzieje się trochę głębiej.
W 2017 roku, jeszcze podczas studiów, te rozmyślania dostały swoje miejsce. Tak powstał Miętowy Kokos.
Zajrzyj do tekstów
Na dobry początek.
Trzy teksty, od których można zacząć poznawanie Miętowego Kokosa.
Ostatnio napisałam.
Co ma mięta do kokosa?
Na pierwszy rzut oka — niewiele. I może właśnie w tej przewrotności od początku było coś mojego.
Powiew świeżości.
Mięta najpierw była dla mnie po prostu czymś świeżym, przyjemnym i odświeżającym.
Napar z mięty chłodzi, pozwala na chwilę się zatrzymać, nabrać dystansu i odetchnąć. Z czasem właśnie dlatego zaczęłam kojarzyć miętę ze zmianą — dobrą zmianą.
Taką, która pozwala przewietrzyć myśli, spojrzeć na coś inaczej i zrobić miejsce na to, co nowe.
Znaczenie ma dla mnie również sam miętowy kolor. Zieleń kojarzę z siłą witalną, równowagą, spokojem i nadzieją.
Miętowy ma w sobie także lekkość bieli i odrobinę niebieskiego. Biel przywodzi mi na myśl czystość, a niebieski — kreatywność, duchowość i pokój.
No i poza całą filozofią... po prostu bardzo lubię ten kolor. 🙂
Więcej, niż widać.
Z kokosem zaczęło się znacznie mniej filozoficznie: po prostu uwielbiam jego smak i zapach.
Później zaczęła fascynować mnie jego uniwersalność. Jeden niepozorny owoc może dawać wodę, miąższ, mleko czy olej, a nawet jego twarda łupina może dostać kolejne życie.
Z czasem pomyślałam, że trochę podobnie jest z człowiekiem.
Z zewnątrz możemy wydawać się twardzi, zamknięci albo niepozorni. Przykrywa nas skorupa doświadczeń, lęków i różnych sposobów obrony.
A wewnątrz mieści się całe bogactwo życia: nasze historie, potrzeby, możliwości, pragnienia, wrażliwość i wszystko to, czego często nie da się zobaczyć przy pierwszym spotkaniu.
Człowiek ma w sobie zdecydowanie więcej, niż widać na pierwszy rzut oka.
Taką mam definicję spoTKANIA z człowiekiem: nie zatrzymywać się na skorupie.