psychika
Myśli, emocje, wewnętrzne przeżycia, znaczenia, pamięć i to, jak rozumiesz siebie.
Można spoTKAĆ się ze sobą na więcej niż jeden sposób.
Czasem pomaga rozmowa. Czasem poruszenie ciała. Czasem obraz, metafora, ruch, słowo albo twórczy gest. Ta przestrzeń jest o spotkaniach rozwojowych, arteterapeutycznych, relaksacji, pracy z dziećmi i warsztatach — czyli o różnych sposobach spotkania ze sobą i z drugim człowiekiem, które nie muszą być terapią, żeby mogły być ważne.
Bliskie jest mi myślenie, że człowiek nie składa się z osobnych szuflad. Dlatego twórczość, ruch i uważne spotkanie traktuję nie jako dodatek, ale jako naturalny język kontaktu ze sobą.
Napisz do mnie
Czasem wystarczy ciekawość.
Nie trzeba przychodzić z gotową odpowiedzią, planem ani „talentem”. Wystarczy odrobina miejsca na sprawdzenie, co porusza, co woła uwagę i co chce zostać zauważone.
Coś czasem trzeba poRUSzyć.
Nie zawsze chodzi o wielką zmianę. Czasem wystarczy zauważyć napięcie, zatrzymanie, bezruch albo potrzebę ruchu.
Ruch może oznaczać gest, zmianę perspektywy, doświadczenie ciała, sięgnięcie po oddech, rytm albo prostą formę ekspresji. To sposób na odzyskiwanie kontaktu ze sobą bez presji i bez konieczności „robienia tego dobrze”.
Poruszenie bywa początkiem — nie po to, żeby coś wymuszać, ale po to, żeby usłyszeć, co w środku domaga się miejsca.
Nie wszystko od razu da się nazwać.
Czasem łatwiej coś poczuć niż od razu opowiedzieć.
Uczucia nie zawsze przychodzą w uporządkowanej formie — bywają mgliste, sprzeczne, ciche albo ledwo uchwytne.
W takiej pracy ważne może być zatrzymanie, symbol, obraz, metafora, kolor, ruch albo skojarzenie. Nie po to, żeby tworzyć „ładne rzeczy”, ale po to, żeby dać przeżyciu bezpieczną formę.
Czasem coś staje się bardziej zrozumiałe właśnie wtedy, gdy przestajemy od razu je wyjaśniać.
Czasem ważne jest po prostu spoTKAĆ się.
Ze sobą. Z drugim człowiekiem. Z tym, co twórcze i żywe.
Spotkanie nie musi mieć jednej formy. Może oznaczać rozmowę, wspólne działanie, doświadczenie ruchu, kontakt ze sztuką, warsztat albo łagodne przyglądanie się temu, co jest.
Najbliższe jest mi spotkanie, które nie narzuca gotowego kształtu, ale daje przestrzeń na autentyczność, rozwój i szukanie własnego sposobu bycia w kontakcie ze sobą i z innymi.
Nie z osobnych szuflad, tylko z połączeń.
Nawet jeśli ta przestrzeń nie dotyczy psychoterapii, bliskie jest mi patrzenie na człowieka całościowo. To, co dzieje się w psychice, odbija się w ciele. To, co porusza ciało, może wpływać na emocje. To, co duchowe, egzystencjalne albo wartościowe, także bywa ważną częścią wewnętrznego porządkowania.
ciało
Napięcie, oddech, ruch, rytm, zmysły, granice, energia i sposób obecności tu i teraz.
duchowość
Sens, wartości, pytania egzystencjalne, wewnętrzny kierunek i to, co pomaga odzyskiwać znaczenie.
To jeden z języków, przez które można się spotkać.
Bliskie są mi także pedagogika i działania oparte na twórczości.
Nie dlatego, że wszystko trzeba przekładać na sztukę, ale dlatego, że czasem właśnie twórczy proces pomaga zobaczyć coś, co wcześniej było nieuchwytne.
Ruch, taniec, słowo, obraz, metafora, muzyka, wyobraźnia, film, dźwięk czy kolaż mogą stawać się drogą do kontaktu ze sobą, do refleksji i do rozwoju.
Nie po to, żeby coś udowadniać. Raczej po to, żeby znaleźć formę, która jest żywa, osobista i naprawdę Twoja.
Nie musisz umieć rysować.
Nie musisz umieć tańczyć.
Nie musisz mieć pomysłu.
naprawdę.
Nie chodzi o efekt.
Nie trzeba przyjść z „talentem” ani gotowością do tworzenia czegokolwiek. Wystarczy otwartość na doświadczenie, kontakt i ciekawość tego, co może się pojawić.
Dziecko też może potrzebować własnego sposobu na spoTKANIE.
Nie wszystko trzeba od razu opowiadać. Czasem łatwiej coś pokazać w zabawie, narysować, poruszyć, stworzyć albo nazwać dopiero po chwili.
W spotkaniach z dziećmi korzystam z twórczości, ruchu, wyobraźni, zabawy i rozmowy. Mogą one wspierać poznawanie i wyrażanie emocji, komunikację, relacje, pewność siebie oraz odkrywanie własnych sposobów radzenia sobie z napięciem.
Zakres i cel spotkań ustalam wspólnie z rodzicem lub opiekunem. Spotkania te nie są psychoterapią dziecięcą.
Możemy spoTKAĆ się na kilka sposobów.
Spotkania
rozwojowe
Przestrzeń do zatrzymania się, refleksji, rozmowy,
porządkowania tego, co ważne, i przyglądania się
sobie w bardziej świadomy sposób.
Spotkania
arteterapeutyczne
Z wykorzystaniem obrazu, metafory, ruchu, słowa,
pracy twórczej i innych form ekspresji — bez presji efektu
i bez konieczności posiadania „zdolności”.
spoTKANIA
z dziećmi
Twórcze i rozwojowe spotkania oparte na zabawie, ruchu,
wyobraźni, rozmowie i ekspresji. Zakres oraz cel pracy
ustalam wspólnie z rodzicem lub opiekunem.
Relaksacja
Przestrzeń na zwolnienie, odpoczynek i zmniejszenie napięcia.
Z wykorzystaniem oddechu, uważności, wyobraźni, łagodnego ruchu
i świadomości ciała. Dla dzieci i dorosłych.
Warsztaty
i wspólne spoTKANIA
Kameralne spotkania wokół rozwoju, twórczości, ruchu
i bycia w kontakcie — indywidualnie lub w małych grupach,
w zależności od formy danego wydarzenia.
Chcesz się spoTKAĆ?
W jednym miejscu znajdziesz informacje o aktualnych możliwościach spotkania, zapisach oraz najbliższych warsztatach.
Jeśli jeszcze nie wiesz, która forma będzie odpowiednia dla Ciebie lub Twojego dziecka, możesz po prostu napisać.
Zapisy i najbliższe spoTKANIA